دماسنج چگونه كار مي كند
3 درجه حرارت مورد علاقه راننده وجود دارد. آب در سيستم خنك كننده، روغن روان كننده موتور و هواي بيرون. از آنجايي كه خودروسازان داشبوردها را با استفاده از گيج اوليه سرعت و سوخت ارتقا دادند، از دو نوع گيج استفاده كردند: مكانيكي و الكتريكي. در گيج مكانيكي، عنصر حسگر يك لامپ فلزي بود كه حاوي سيالي بود كه داراي ضريب انبساط بالا و نقطه انجماد پايين بود كه توسط يك لوله مويين مستقيماً به يك ديافراگم يا لوله بوردون متصل مي شد.
هنگامي كه گرم مي شود، سيال منبسط مي شود و باعث مي شود كه نشانگر سنج كه به ديافراگم يا لوله متصل است، در يك مقياس كوتاه حركت كند. يك پيوند مكانيكي تقويت كننده مي تواند در جعبه ابزار گنجانده شود تا بتوان از مقياس دايره اي طولاني تر استفاده كرد. گيج الكتريكي از يك مهره ترميستر كه در يك لامپ فلزي نيز نصب شده بود، به عنوان عنصر حسگر يا ترانسميتر استفاده مي كرد.
Thermister
ترميستر دستگاهي با مقاومت الكتريكي متغير است كه با دماي محيط تعيين مي شود: هنگامي كه سرد است، مقاومت آن بالا است. وقتي گرم است، مقاومت آن كم است. باطري وسيله نقليه انرژي لازم براي كاركردن گيج را هنگامي كه اشتعال روشن است تامين مي كند. كنتور نشانگر از نوع سيم پيچ متحرك معمولي يا نوار دو فلزي است. يكي از اولين انواع گيجسنجهاي دماي آب، دماسنجهايي بود كه در آن زمان در سادهترين و قابل مشاهدهترين موقعيت نصب شده بود - روي درپوش رادياتور. نوع بعدي مناسب براي اندازه گيري دماي روغن و آب، از يك دستگاه نوار دو فلزي، محصور در يك سيم پيچ گرمايشي، هم براي ترانسميتر و هم براي نشانگر داشبورد استفاده مي كند.
هنگامي كه موتور براي اولين بار روشن مي شود، باتري به تنهايي سيم پيچ را گرم مي كند. بنابراين ميانگين جريان باتري حداكثر است و نوار فلزي نشانگر گرم مي شود و نشانگر را كه به آن وصل شده است به موقعيت سرد مي برد. با افزايش دماي موتور، آب (يا روغن) اثر گرمايي خاص خود را بر روي نوار دو فلزي ترانسميتر دارد، به طوري كه جريان كمتر و كمتري از باتري كشيده مي شود. بنابراين گرمايش كمتري از نوار دو فلزي نشانگر وجود دارد كه سرد مي شود و نشانگر را به سمت موقعيت داغ حركت مي دهد.
دماي آب
مهمترين دمايي كه بايد بدانيد دماي آب سيستم خنك كننده است. با اين حال، اندازه گيري دقيق مورد نياز نيست. كاليبراسيون اغلب بيشتر از «سرد» نيست كه به «گرم» افزايش مييابد، با دماي عملياتي معمولي (80 تا 85 درجه سانتيگراد) جايي بين اين دو. عنصر حسگر معمولاً در نزديكي بالاي بلوك سيلندر يا در محفظه ترموستات نصب مي شود. از آنجايي كه لازم است راننده از دماي غيرعادي بالاي آب آگاه باشد، اكثر وسايل نقليه آب خنك مجهز به گيج سيستم خنك كننده هستند. خوانش بالا مي تواند هر يك از ايرادات زير را نشان دهد: شكستگي يا ليز خوردن تسمه فن (روي فن هاي تسمه محور). درايو الكتريكي از كار افتاد (روي فن هاي الكتريكي)؛ رادياتور مسدود شده در داخل (مثلاً فلس شل) يا خارج (برگ ها، حشرات و غيره)؛ شلنگ رادياتور فرو ريخته؛ بلوك سيلندر خزدار؛ كمبود آب در سيستم؛ خرابي پمپ آب يا ترموستات؛ عدم حذف ماف رادياتور يا بالا بردن كور.
هواي بسيار گرم، بهويژه در ترافيك «توقف-شروع»، ممكن است گيج بالايي را نيز نشان دهد، اما گيج بايد در شرايط خنكتر به حالت عادي بازگردد. پس از شروع سرد، نشانگر بايد دماي كاركرد عادي را در حدود ده دقيقه نشان دهد. اگر عنصر حسگر در محفظه ترموستات يا مخزن هدر رادياتور نصب شده باشد، تا زماني كه موتور به دماي كاركرد يا نزديك به آن برسد، زماني كه ترموستات به طور ناگهاني باز مي شود، بايد يك عدد "سرد" به دست آورد. خوانش مداوم پايين ممكن است نشان دهنده معيوب بودن ترموستات، سنج يا عنصر حسگر باشد.
انواع دماسنج آب
چهار نوع اصلي سنج دماي آب وجود دارد. رايج ترين آنها واحدهاي نيمه هادي هستند كه ممكن است داراي نشانگرهاي دو فلزي يا آهن متحرك باشند. باز هم، گيج هاي دو فلزي از تثبيت كننده ولتاژ استفاده مي كنند. كمتر رايج گيج حرارتي است. در اين مورد، سوزن اشاره گر در حالت "گرم" قرار مي گيرد هنگامي كه احتراق خاموش مي شود. اين نوع تقريباً به طور انحصاري براي اتومبيل هاي قديمي مانند جگوارهاي اواسط دهه 1960 نصب مي شود. هر سه گيج فوق از يك سر ابزار (خود گيج) و يك لامپ ترانسميتر تشكيل شده اند. در نهايت، دماسنج مكانيكي آب وجود دارد. در اينجا، يك لامپ حساس به دما به عنوان بخشي از ابزار نصب شده و توسط يك لوله مويين به آن متصل مي شود. اين لوله حاوي مايع فرار است و كاملاً آب بندي شده است.
به هيچ وجه نبايد تلاشي براي باز كردن لوله مويرگي انجام شود. اگر مختل شود، گيج به طور دقيق كار نمي كند. گيج بر اساس آنچه به عنوان اصل لوله بوردون شناخته مي شود عمل مي كند. در داخل گيج يك سيم پيچ از لوله بيضي شكل وجود دارد كه به لوله مويرگي خارجي مي پيوندد. هنگامي كه دماي آب فشار را افزايش مي دهد، اين باعث مي شود كه لوله بيضي شكل در جهت بيرون حركت كند و سوزن اشاره گر را در اطراف صفحه حركت دهد. مزاياي اصلي اين نوع ابزار اين است كه بسيار دقيق است و به سرعت با هر تغيير دما تنظيم مي شود. با انواع گيج دو فلزي، آهني متحرك و حرارتي، ابتدا بايد اتصالات الكتريكي را بررسي و در صورت لزوم، همانطور كه در بالا توضيح داده شد، تعمير شوند. بررسي گيج: براي آزمايش يك گيج دو فلزي يا يك گيج آهني متحرك، آزمايشي را كه براي بررسي گيج سوخت ذكر شده است، تكرار كنيد. در اين مثال، البته، سنج "گرم" و "سرد" را ثبت مي كند نه "پر" يا "خالي".
اگر گيج آهني متحرك به درستي كار مي كند و سيم كشي رضايت بخش است، واحد ترانسميتر بايد ايراد داشته باشد و بايد تعويض شود. با اين حال، در يك گيج دو فلزي، آزمايش تنظيم كننده ولتاژ نيز ضروري است. براي بررسي گيج نوع حرارتي بايد از تست تعويض استفاده كنيد. براي انجام اين كار بايد يك واحد ترانسميتر جديد نصب كنيد تا گيج در برابر يك واحد ترانسميتر كه به درستي كار مي كند آزمايش شود. با بررسي شماره سريال روي دستگاه، مطمئن شويد كه جايگزين صحيح را دريافت كرده ايد. واحد ترانسميتر روي سرسيلندر موتور خودرو نصب مي شود و معمولاً در نزديكي محفظه ترموستات نصب مي شود. براي جدا كردن آن، سيم برق را برداريد و سپس از يك آچار با اندازه مناسب استفاده كنيد و مهره قفل جدا از ترانسميتر اصلي را باز كنيد.
در انواع ديگر مهره قفل بخشي از واحد است. از آچاري كه اندازه مناسبي ندارد يا آچار قابل تنظيمي استفاده نكنيد، زيرا لامپ از برنج ساخته شده است و سطح مهره به راحتي مي تواند گود و گرد شود و برداشتن آن را بسيار دشوار مي كند. ترانسميتر جديد ممكن است داراي يك واشر كوچك باشد، بنابراين مطمئن شويد كه اين واشر گم نشود. كمي تركيب واشر را به هر دو وجه دستگاه بماليد و آن را در جاي خود پيچ كنيد و محكم سفت كنيد. سرب را تعويض كنيد و سپس گيج را امتحان كنيد. اگر باز هم قرائت نشد، گيج معيوب است و بايد تعويض شود. در نهايت، براي بررسي دماسنج مكانيكي آب، ابتدا بايد مطمئن شويد كه لوله مويرگي به درستي روي موتور خودرو نصب شده است، زيرا نصب نادرست مي تواند از ثبت دقيق دماي موتور جلوگيري كند. لامپ روي ترانسميتر بايد هميشه در مايع خنك كننده غوطه ور شود و لوله بايد به آرامي به قسمتي از موتور كه تقريباً 75 تا 100 ميلي متر (3 تا 4 اينچ) از لامپ ترانسميتر فاصله دارد گيره داده شود.
تا اين مرحله نبايد هيچ سيم پيچي در لوله وجود داشته باشد و نبايد در شعاع كمتر از 25 ميلي متر خميده شود. سپس لوله بايد به سمت ديواره موتور حركت كند و هر 100 تا 150 ميلي متر (4 تا 6 اينچ) بريده شود. پس از آخرين گيره، بايد سه يا چهار سيم پيچ با قطر حداقل 50 ميلي متر وجود داشته باشد. سپس لوله بايد مستقيماً به پشت دستگاه كشيده شود. وقتي مطمئن شديد كه لوله به درستي قرار گرفته است، مايع خنك كننده را تا زير سطح لامپ ترانسميتر تخليه كنيد. مي توانيد اين كار را با استفاده از شير تخليه رادياتور يا شير كنار بلوك سيلندر انجام دهيد. در مرحله بعد، لامپ ترانسميتر را برداريد و مراقب باشيد كه لوله آسيب نبيند. ترانسميتر را در يك ظرف حاوي آب جوش فرو كنيد و سپس يك سوئيچ دستي را روشن كنيد. گيج بايد به سرعت 100 درجه سانتيگراد يا 212 فارنهايت را نشان دهد.
اگر اين كار را انجام ندهيد معيوب است و دستگاه كامل بايد تعويض شود. بررسي واحد ترانسميتر: در گيجهاي دماي آب دو فلزي و متحرك، واحدهاي ترانسميتر را ميتوان با استفاده از روشي كه در بالا براي گيج مكانيكي توضيح داده شد بررسي كرد، اما توجه داشته باشيد كه بدنه ترانسميتر را با دقت زمين كنيد. بررسي تثبيت كننده ولتاژ: در گيج هاي دو فلزي، تثبيت كننده ولتاژ را مي توان با استفاده از روشي كه در بالا براي گيج سوخت دو فلزي ذكر شد، بررسي كرد.
دماي روغن
هر گونه پيشنهادي مبني بر افزايش دماي روغن، به خصوص اگر همراه با كاهش فشار روغن باشد، زنگ خطري است كه نبايد ناديده گرفته شود. خرابي پمپ روغن، كمبود روغن، انسداد يا ياتاقان "روان"، همگي عيوب بسيار جدي مي توانند باعث افزايش چشمگير دماي روغن شوند. با اين حال، قابليت اطمينان موتورهاي مدرن «خودروهاي خانوادگي» به حدي است كه معمولاً فقط يك چراغ هشدار ارائه ميشود كه وقتي فشار روغن تا حد ايمني كاهش يافته است، كار ميكند. سنج دماي روغن با مقياس آموزنده معمولاً به اتومبيل هاي ورزشي، با عملكرد بالا و مسابقه محدود مي شود. اگرچه چنين سنج به ندرت در خودروهاي توليد انبوه نصب مي شود، آگاهي از دماي هواي بيرون (OAT) مي تواند سودمند باشد، به خصوص در شب، زماني كه دما ممكن است به طور غيرمنتظره اي به زير صفر برسد.
آگاهي از اينكه شرايط يخبندان در حال نزديك شدن است به راننده هشدار مي دهد تا تكنيك رانندگي خود را مطابق با آنها تنظيم كند. گيج OAT در بخش بالاتر مقياس خود نيز داراي ارزش است، زيرا به راننده امكان ميدهد تعيين كند كه كيس يا پرده رادياتور بايد چه زماني باز شود يا چه زماني تنظيمات هواي كاربراتوري زمستان/تابستان بايد تنظيم شود. مدارهاي ترانزيستوري شده، كه در مجلات الكترونيكي توضيح داده شده اند، داراي كنتور معمولي با يك چراغ چشمك زن هستند كه براي كار در دماي انجماد يا نزديك به آن تنظيم شده است. هنگام نصب همه گيج هاي نوع مويرگي، يا نگهداري وسيله نقليه با يك دستگاه، مهم است كه لوله مويرگي بريده، پيچ خورده، پيچ خورده يا از لامپ يا گيج جدا نشود. لوله اضافي بايد به طور شل سيم پيچ شده باشد و بايد سيم پيچ هايي بين موتور و اولين اتصال به شاسي وجود داشته باشد تا به پايه هاي موتور اجازه دهد بدون وارد كردن فشار به لوله مويرگي خم شوند. دستورالعمل هاي نصب سازنده بايد به طور دقيق دنبال شود.
هنگام نصب گيجسنج دماي آب، اگر نه بلوك سيلندر و نه محفظه ترموستات براي دريافت عنصر ترانسميتر ضربه زده نميشود، مخزن هدر رادياتور يا يكي از شيلنگها تقريباً تنها مكانهاي عملي هستند، اگرچه ممكن است خريد محفظه مخصوص ترموستات هنگام نصب گيج دماي روغن، لامپ ترانسميتر بايد نسبتاً پايين در كنار مخزن نصب شود. اگر ضربه اي ارائه نمي شود، ضروري است كه از سازنده خودرو بپرسيد كه ترانسميتر دقيقا در كجا قرار دارد. عنصر حسگر براي سنج دماي هواي بيرون در قسمت جلويي ماشين نصب مي شود، زيرا دماي هواي نزديك به سطح جاده از اهميت بالايي برخوردار است. محل معمول در پشت سپر جلو است، اما از هرگونه تأثير رادياتور و محافظت از باران يا پاشش آب سطحي كه ممكن است با تبخير يك اثر خنك كننده فوق العاده ايجاد كند، محافظت مي شود.
براي خريد اين محصول مي توانيد با شماره هاي زير تماس يگيريد:
86031739-86047201-09128446731
برچسب:
